Vol goede moed begon ik aan mijn eigen zomerkamp. Ik had mijn kamp handleiding gemaakt, ik had voor elk thema allemaal ideeën opgeschreven voor wat ik kon doen en ik had vrijwel meteen al een paar stickers verdiend. Je zou denken dat ik de code had gekraakt, maar helaas.. Ik had ineens geen zin meer in het project dat ik voor mezelf had bedacht en wat de rode draad vormde van mijn zomerkamp. Uhoh.. dat was niet het plan! Tijd om een stapje terug te doen en te kijken hoe het nu verder moest.
Het motto van mijn zomerkamp luidt: “zelfs al gaan we kruipend naar het einde, we blijven altijd knutselen.” Ietwat dystopisch als je de zin buiten zijn context leest, maar in het kader van mijn zelfbedachte zomerkamp is het vrij logisch; Je hoeft niet op een denderend tempo te knutselen, zorg gewoon dat je elke dag een beetje creatief bezig bent. Dat was het enige doel van mijn zomerkamp. Progressie, met andere woorden, en niet perfectie.
Maar wie stak er meteen zijn kop weer omhoog toen ik zou beginnen? Jawel, die verrekte perfectie waar ik van af wil natuurlijk! Met als gevolg dat ik helemaal geen zin had om te beginnen aan mijn project waarbij ik een art journal van begin tot eind ging maken. Het was gewoon te uitgebreid en ik kon geen keuzes maken, terwijl het idee was dat ik gewoon iets ging doen en het proces een beetje makkelijk kon bij houden door vooraf bepaalde kaders..
Na een poosje twijfelen, liet ik na de eerste week van thema 1 het idee van mijn project los en ben ik mij bezig gaan houden met de andere activiteiten waarmee ik stickers kon verdienen. En toen ik merkte dat ook het bijhouden van gemaakte resultaten de nodige druk opleverde, heb ik de handleiding aan de kant geschoven en ben ik maar gewoon even niks gaan doen. “Ga je vervelen”, zei een docent vormgeving meer dan tien jaar geleden tegen mijn klas, “als je je verveelt, ga je ineens overal dingen in zien.” En niet alleen dat.. als je je verveelt, dan ga je ook vanzelf wel weer iets zoeken om je mee te vermaken.
En zo vond ik ineens weer mijn weg terug naar de art journal die ik in 2025 ben begonnen. Hij is geïnspireerd door een van mijn favoriete kunstenaars, Marieke Blokland, en ik schreef er begin dit jaar al kort over dat ik er graag weer mee bezig wou. Inmiddels heeft Marieke haar eerste nieuwe cursus sinds jaren uitgebracht, de Art Journal Starter Class, en natuurlijk heb ik mij meteen ingeschreven. Het grote voordeel van deze cursus? Je kan hem gewoon op je eigen tempo doen!
Ik ben nu dan ook “opnieuw” begonnen in mijn art journal, oftewel ik ben verdergegaan met wat er al was, en ineens dacht ik weer aan mijn project; Uiteindelijk ben ik alsnog begonnen aan een art journal, maar dan gelukkig zonder het wiel weer opnieuw uit te vinden! Kennelijk was dat in dit geval de sleutel tot succes. Eventjes een stapje terug doen en kijken waar je al mee bezig was. Zo kan opnieuw starten dus óók gewoon een begin zijn!