Category: Gedachtegoed

Al wekenlang ben ik bezig met opruimen en ontspullen van allerlei dingen in mijn omgeving. Niet alleen het huis, maar ook mijn digitale verblijf moet het ontzien. Op het oppervlak lijkt het wellicht alsof ik aan een vervroegde lenteschoonmaak ben begonnen, maar eigenlijk is het meer een grote schoonmaak voor mijn bovenkamer. Want om heel eerlijk te zijn.. ik hoor door alle spullen mijn gedachten niet meer.

Iedereen is denk ik inmiddels wel bekend met Marie Kondo’s “does it spark joy?” of het fenomeen ‘döstädning‘ (Swedish Death Cleaning), maar wat voor mij de echte oogopener was, was het concept van de ‘silent to-do list‘ van Fumio Sasaki. Volgens Sasaki stuurt elk voorwerp in ons huis constant stille eisen aan ons. “Ruim mij op, geef mij water, ik moet nog afgemaakt worden“, noem het maar op. En wanneer je brein, zoals de mijne, van nature al overuren maakt en nooit eens stil is, betekent dit dus nog meer chaos dan normaal.

Bovendien, zo bleek uit deze studie van 2009, zijn met name vrouwen erg gevoelig voor rommel. Zo zorgt rommel bij vrouwen, meer dan bij mannen, voor een verhoogd cortisol gehalte en raad eens wat het gevolg daarvan is? Stress.. want cortisol wordt niet voor niets het belangrijkste stresshormoon genoemd. En wanneer iets rommel is, even voor de duidelijkheid, verschilt natuurlijk van persoon tot persoon.

Goed, in mijn (digitale) leefomgeving ervaar ik dus veel rommel en daarmee stress en lawaai in mijn hoofd. Niet bepaald de beste combinatie voor iemand die probeert om creatief bezig te zijn. Zeer afleidend, zelfs. En ik denk dat mijn keuzestress mede te danken is aan precies die chaos. Zelfs al blijft de rommel beperkt tot een gesorteerd hoekje op mijn bureau, het blijft storen. Hoog tijd om op te ruimen!

Tja.. je voelt hem al wel aankomen denk ik.. opruimen en ontspullen betekent dus keuze na keuze na keuze maken. Help! Nog meer stress!! Maar de enige manier om uit die cirkel te komen, is door toch ergens te zeggen: genoeg is genoeg. Gelukkig heb ik dit punt inmiddels bereikt. Dusdanig zelfs dat ik nu afscheid kan nemen van spullen die ik voorheen zou hebben bewaard “voor het geval dat.” En al de spullen waar ik toch nog niet helemaal zeker over ben? Ach, gelukkig heb ik ook nog een zolder.. komt tijd, komt raad zeggen we dan maar 😉

Hoewel ik normaal gesproken van de langere blog posts ben, leek het mij voor vandaag leuk om gewoon eens een lijstje te delen. Een lijstje van creatieve dingen die ik meer wil doen en creatieve dingen die ik liever achter mij wil laten, om precies te zijn. Niet zo zeer bedoelt als goede voornemens voor dit jaar, maar meer als een herinnering aan mijzelf. Mocht je overigens zelf wel voornemens hebben en bang zijn voor Blue Monday die op de loer ligt.. dat schijnt dus vooral een marketing stunt te zijn. Doe met die informatie wat je wil 😉

Ik zeg ja tegen:

• Selectiever zijn met kopen van materialen en andere benodigdheden
• Werken binnen mijn eigen kleurenpalet (we hebben allemaal onze favorieten!)
• Meer tijd doorbrengen in mijn art journal(s)
• Het langzaam opbouwen van laagjes over meerdere sessies
• Korte sessies zonder duidelijk plan

En ik zeg nee tegen:

• Werken in chronologische volgorde
• Art journals en schetsboeken met een spiraal rug
• Alleen maar in één art journal werken totdat die helemaal af is
• Mijzelf verplichten materialen en benodigdheden te houden als ik ze niet fijn vind
• Proberen al mijn hobby’s tegelijkertijd te onderhouden

Nu ik mijn lijst zo teruglees, denk ik dat je wel kan zien waar mijn focus op het moment ligt. Ik ben vorig jaar rond deze tijd een art journal begonnen en, omdat het leven het leven is, deze totaal vergeten. Totdat ik mijn foto’s van vorig jaar bekeek én een van mijn favoriete kunstenaars, Marieke Blokland, weer terugkwam van een YouTube pauze. Aha, ja, dat wil ik meer doen! Zo zie je maar.. ook hobby’s kunnen zo hun eigen seizoenen hebben.

Wie zich de afgelopen maanden op social media heeft begeven, zal het vast niet zijn ontgaan; Veel mensen lijken een groeiende ontevredenheid te voelen wat betreft het digitale tijdperk waarin we leven en de effecten daarvan. De nieuwste ontwikkeling daarvan voor zover ik heb gezien? De oproep om terug te keren naar 2016. De tijd waarin Instagram al wel groot was, maar er massaal gebruikt gemaakt werd van filters die analoge camera’s moesten imiteren, en waarin een deel van ons nog gebruikt maakte van meerdere apparaten in plaats van letterlijk alles met de mobiel te doen.

Oef.. dat is wat. Voor mij was 2016 een jaar dat aan de voorgrond stond van grote veranderingen in mijn leven. Lesgeven aan voornamelijk internationale studenten op het HBO, ontevreden zijn met het vakgebied waarvoor ik oorspronkelijk had geleerd, voor de tweede keer in mijn leven met het vliegtuig gaan en dan zonder mijn ouders helemaal aan de andere kant van de wereld zitten in het gezelschap mensen die ik later uit het oog zou verliezen.. Zoals mijn vader dan wel eens grapt: Je maakt wat mee als Vredestein band! En ja, deze band neemt sindsdien steeds vaker de toeristische route 😉

Terug naar het jaar 2016 zelf zou ik absoluut niet willen. Dat hoofdstuk heb ik afgesloten en dat mag wat mij betreft zo blijven. Maar het gevoel van begin 20 zijn en het idee hebben dat de wereld aan je voeten ligt? Daar valt absoluut wat voor te zeggen. En het allerbeste aan die tijd, wanneer we het hebben over het digitale tijdperk, was wellicht nog wel het gebrek aan algoritmes die de koers voor je proberen te bepalen en daar doorgaans nog in slagen ook.

Hoewel de boodschappen op verschillende manieren worden gebracht, met verschillende suggesties, komt het doel van elke boodschap wel steeds op hetzelfde neer: Vrij denken, vrij zijn – offline en niet voortdurend beschikbaar. Of wellicht wat botter gezegd: men wil niet langer slaaf zijn van mobieltjes. En eerlijk.. ik ben helemaal voor.

Denk ik dat we nu inderdaad massaal weer terug gaan naar analoge media zoals sommigen voorspellen? Nee, maar ik denk wel dat er steeds meer bewustwording wordt gecreëerd over de gevolgen van 24/7 online zijn en dat een groot deel van de mensen dit jaar op zoek gaat naar een betere balans. Zelf ga ik dit in ieder geval wel proberen. Zo ben ik momenteel bezig het boek Tiny Experiments van Anne-Laure Le Cunff te lezen (aanrader!) en ga ik daarnaast een activiteit herhalen die in 2025 al erg succesvol voor mij bleek te zijn, namelijk.. bingo!

Nee, geen bingo in het dorpshuis waarbij je dan prijzen kan winnen waarvan je eigenlijk wel weet dat je ze niet nodig hebt, althans voor sommigen dan, maar bingo met activiteiten die je gedurende het jaar wil doen. Stiekem misschien meer 2006 of misschien zelfs wel 1996 (hoi, kinder bingo op de camping!), maar het sentiment blijft hetzelfde: ga. gewoon. offline. Doe alsof het internet nog niet in je broekzak zit. Laat het weer een plek zijn die je af en toe kan bezoeken, in plaats van dat het je hele leven regeert.

Voor nu nog een gelukkig nieuwjaar en laat gerust weten: ga jij dit jaar ook mentaal terug naar een eerder tijdperk? Welk jaar is jouw inspiratie? En misschien nog wel de meest prikkelende vraag: welke tactiek is daarbij jouw favoriet? Ik zie je in de reacties 👋