Worden wie je bent

Een van de uitspraken die ik al in talloze lettertypen voorbij heb zien komen op verschillende social media, is er eentje in de trant van dat je dertiger jaren bedoelt zijn om te herontdekken wat je leuk vond als dertienjarige. Vaak wordt dit dan opgevolgd met het advies om deze dingen weer opnieuw te gaan doen, maar dit keer zonder schaamte en zonder oordelen. Vooral dat laatste stukje is intrigerend; Als dertienjarige had ik de kunst van schaamte nog niet bepaald onder de knie. Dus wat is er dan gebeurd met dat meisje?

Ergens tussen kind zijn en volwassen worden, leren we dat de wereld hard is en dat dromen onze bankrekening niet gaat vullen. We kunnen dus maar beter normaal doen en onze kop niet boven het maaiveld steken. Dat is per slot van rekening de veiligste manier om te overleven in deze wereld. Laat anderen vooral niet merken wat er in je hoofd omgaat of wat je voelt, want alles wat je doet en zegt kan en zal tegen je gebruikt worden. Je krijgt het idee dat wie je eigenlijk bent er niet mag zijn, dus je wordt steeds beter in dat verbergen. Totdat je op een dag realiseert dat je slechts een personage speelt en geen flauw idee hebt van wie je dan wel bent. En ineens werkt het personage spelen niet meer voor je, maar juist tegen je.

Krampachtig probeer je te achterhalen waar je goed in bent, want je moet er ten slotte wel geld mee kunnen verdienen, en waarschijnlijk probeer je het geheel ook nog netjes in een hokje te proppen om te voorkomen dat anderen denken dat je niet weet wat je wil. Je moet iets kiezen wat je de rest van je leven kunt blijven doen, of je zult voor altijd die loser zijn die nooit verder is gekomen dan dromen. Maar helaas: het enige wat er gebeurt, is dat je het ene personage verwisselt voor die van een ander en dat het jasje daarvan nog steeds niet past.

Waar veel kinderen heel goed in zijn, is weten wat ze leuk vinden. De ene dag willen ze misschien dierenarts worden, de andere dag juist tekenaar. Een volwassene zou dit wegzetten als wispelturigheid, maar eigenlijk zit daar juist het geheim van onze identiteit in. Geen enkel mens is een eendimensionaal wezen. Onze emoties staan nooit stil en ook onze interesses kunnen van dag tot dag wisselen.

Toch is de kans groot dat er één, of zelfs meerdere, van die interesses zijn blijven hangen uit je kindertijd. Je hebt er alleen gewoon nog nooit iets mee gedaan omdat een volwassene je waarschijnlijk ooit heeft wijsgemaakt dat het geen realistische optie was. Je ging je schamen voor je interesse(s), leerde dat wat je leuk vond te veroordelen en herhaalde de woorden van afkeur totdat ze dat stemmetje van twijfel in je achterhoofd werden. Maar wie zegt dat je dit moet blijven geloven?

Worden wie je bent is eigenlijk gewoon leren jezelf te accepteren. Alles wat je kan en wil, zat al die tijd al in je. Dat klinkt misschien heel zweverig, maar het is niets anders dan de natuur. Kijk maar naar een spin die zonder instructies zijn web weet te bouwen, of naar een rups die instinctief vanuit een cocon vol moes in een vlinder weet te veranderen. Natuurlijk, je hebt misschien nog wat oefening nodig om het goed te doen, maar het is er al wel. Het was er al toen je dertien was en stiekem ook daarvoor al. Je weet allang wie je bent. Je hoeft het alleen nog maar opnieuw te ontdekken. Met of zonder dat je in je dertiger jaren zit!

Een willekeurige maandag in Zwolle

Onlangs ben ik met mijn schoonmoeder een dagje naar Zwolle gegaan. Gewoon op een maandag omdat we het er al heel vaak over hadden gehad en nu eindelijk beiden tijd hadden. Is een maandag de meest ideale dag voor een stedentrip? Nee, natuurlijk niet. Er is geen enkel museum open en ook de speciaalzaken doen die dag hun deuren niet open. Maar toch bleek er nog verrassend veel te doen in Zwolle, dus verveeld hebben we ons zeker niet!

Het voordeel van een stad bezoeken op een maandag, is dat het een stuk rustiger is dan op welke andere dag dan ook. Je hoeft niet over een zee van mensen heen te kijken en dat zorgt ervoor dat je alles om je heen dus ook beter kunt zien. Niet alleen de architectuur, maar ook aangeplakte affiches zijn ineens een stuk beter zichtbaar. En als je dan een foto neemt van beiden en die vervolgens naast elkaar legt, dan kan het zomaar zijn dat er meer gelijkenis zit tussen beiden dan je aanvankelijk had gezien.

Spot jij ook de overeenkomsten tussen links en rechts? Hint: het is niet alleen wat op de affiches staat!

Maar we zijn natuurlijk niet naar Zwolle gegaan om daar onze rust te komen zoeken. Stiekem hadden we wel degelijk iets van een missie, namelijk een bezoekje brengen aan een boekhandel die in een monumentale kerk gevestigd zit. Ik heb het dan over Van der Velde in de Broeren. Zelfs als je beide Van der Velde vestigingen in Groningen zou samenvoegen, dan kom je volgens mij nog niet aan het aanbod van deze vestiging. Wat heb ik mijn ogen uitgekeken in deze boekhandel zeg! Ik heb boeken gezien waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden en toch ben ik, wonder boven wonder, met slechts één enkel boek thuisgekomen. Al heb ik nu al spijt dat ik het boek over het leven van wormen niet heb meegenomen.. 🤭

Een paar van de vele levensvragen uit het boek ‘De woelige wereld van de worm’ door Noemi Vola

Wat mij vooral is bijgebleven van dit bezoekje aan Zwolle, is dat geluk écht overal te vinden is. Zo had ik een gevalletje kringloopgeluk bij Winkel van Waarde met een heerlijke, vrolijke spencer voor zacht prijsje en vond ik een verwijzing naar de carnavalsvereniging van Zwolle, letterlijk onder mijn voeten, waar ik erg gelukkig van werd. Als noorderling doe ik weliswaar niets aan carnaval, maar zeg nou zelf.. dit is toch een prachtig stukje kunst? Misschien ben ik wel bevooroordeeld omdat ik dol ben op vogels hoor, maar het bracht in ieder geval een grote glimlach op mijn gezicht! Dat is dus wat ik bedoel met geluk is overal te vinden.

Geluk zit soms op heel onverwachte plekken. Wees dus niet bang om een ander pad te nemen dan de rest!

Nog een kleine tip voor als je zelf ook Zwolle op een maandag wil gaan bezoeken: bedenk van tevoren alvast waar je in de avond wil gaan eten! Overdag zijn er namelijk genoeg leuke cafés geopend, maar ‘s avonds is er een stuk minder keus. Overigens kan ik Anne & Max, vlakbij de Sassenpoort, ten zeerste aanraden. Een super knus tentje met genoeg lekkere dingen op de kaart. En mocht je nou toevallig ook van chocolade houden, probeer dan zeker een keertje hun chocolade karamel met noten taart! Er zit een kleine hint van sinaasappel in en dat maakt het geheel verrassend licht van smaak. Heerlijk bij een kopje thee! ☕

Liefde voor stickers

De laatste tijd maak ik enorm veel gebruik van stickers en heb ik een punt bereikt waarop ik met zekerheid kan zeggen dat ik er fan van ben. Het begon eigenlijk allemaal met mijn persoonlijke 2026 journal. Ik wou graag op een creatieve wijze mijn dagelijks leven vastleggen, maar alles wat ik tot dusver had geprobeerd, was na een paar bladzijden stil komen te liggen. Scrapbooking, art journaling, junk journaling.. Ze hadden allemaal teveel voorbereiding en vooral ook teveel tijd nodig. Of wellicht nog beter gezegd: ze hadden allemaal teveel hersencapaciteit nodig.

Om de druk op mijzelf wat te verlagen, besloot ik om een journal bij te houden waarbij ik alleen gebruik maak van wat (vul)pennen en markers, washi tape, stickers, en hier en daar een foto die er pas ingeplakt gaat worden zodra alle pagina’s volgeschreven zijn. Tot mijn verbazing is dit mijn recept voor succes geworden. Schrijf ik nu dan eindelijk elke dag in mijn journal? Nee, maar dat was ook helemaal niet mijn doel. Mijn doel is gewoon om op een dag het boekje volgeschreven te hebben met herinneringen aan mijn leven en dat ik plezier heb in het maken ervan. En juist dát is waar de magie van de stickers tot leven komt!

Stickers plakken is bizar eenvoudig. Geef een kleuter een vel met stickers en binnen de kortste keren is het velletje leeg. Een kind kan de was doen, kan je wel zeggen!* Niet dat ik ook maar één velletje leeg heb gemaakt hoor, maar ik heb dan ook behoorlijk wat vellen met stickers verzameld in de loop der jaren 🤭 Het meeste werk zit hem in de perfecte sticker zoeken voor het verhaal dat ik aan het schrijven ben en dat maakt stickers in mijn ogen ook zo leuk. Alsof je weer even op de basisschool zit en je een sticker mag uitzoeken voor een goede prestatie, maar dan zonder tijdsdruk – haha!

Wie deze begrijpt, is 100% een millennial!

Nadat ik mij realiseerde hoe fijn het was om met stickers te werken, probeerde ik ze ook uit in mijn mini collages project. Een voorbeeld hiervan is mijn kaaskop collage. Potverdikkie, dat werkte ook al zo goed! De volgende stap was het maken van kaartjes en jazeker.. wederom een groot succes!! Eindelijk heb ik een doel gevonden voor mijn stickers, dat wil zeggen; Eindelijk heb ik ontdekt dat je stickers het beste gewoon kunt gebruiken. Niet verzamelen, niet lang over nadenken, maar gewoon.. plakken! Liefst wel voordat de lijm van de sticker is opgedroogd, uiteraard.

En ja, soms plak je een keer een sticker waarvan je later denkt.. hmm.. misschien was dat toch niet de juiste. Maar weet je wat veel erger is? Jaren later nog stickers vinden die je had bewaard voor een moment dat nooit kwam. Dus bij deze voor alle mensen die als kind al moeite hadden met stickers plakken: je hebt toestemming om je stickers te gebruiken!!


* Niet Nederlandssprekende vrienden: dit is eigenlijk gewoon nog een manier om te benoemen dat stickers plakken écht heel erg eenvoudig is!

Een zacht leven leiden

Vandaag de dag leven we in een wereld waar het altijd maar draait om beter presteren, harder werken, en meer productiviteit. Kapitalisme neemt steeds meer de vorm van een eindbaas aan, mede dankzij de AI-boom, en het lijkt alsof het einde van de wereld in een rap tempo dichterbij komt. Deprimerend? Zeker weten, vooral omdat het ook voelt alsof je als individu nog weinig verschil kunt maken. Iedere keuze die je maakt op het ene vlak lijkt op een ander vlak weer een nadelig effect te hebben en cancel culture doet daar graag nog een schepje bovenop, want wat je ook doet je kunt het toch niet goed doen en dat feit zal erin gewreven worden ook. Waar haal je het lef vandaag om te proberen een goed mens te zijn?

Dit is een van de redenen dat ik steeds minder post op social media. Niet dat ik er totaal geen gebruik meer van maak, maar het feit dat het de nieuwe ratrace geworden is, is inmiddels wel algemeen bekend denk ik. In plaats daarvan ben ik een van de velen, zo lijkt het, die steeds meer de focus legt op offline zijn. Geen zorgen, de ironie dat ik daarover schrijf op een blog ontgaat mij zeker niet – evenmin als dat het vooral mijn generatie lijkt te zijn, opgegroeid met het internet, die het constante online zijn behoorlijk beu zijn geworden.

In plaats van mijzelf te dwingen om online te zijn en alles in mijn leven te delen, probeer ik nu vooral een zacht leven te leiden. Zacht omdat dit het tegenovergestelde is van wat de maatschappij van ons verwacht. Ik ben ten slotte geen project met winstoogmerk, dus waarom zou ik mijzelf constant moeten verbeteren? Waarom zou ik zo hard werken dat er aan het eind van de dag niets van mij overblijft (been there, done that) en voor wie is al die productiviteit eigenlijk goed? Hier is een hint: het is niet de persoon die je in de spiegel ziet!

Is dit het type blog post die ik oorspronkelijk voor ogen had toen ik aan mijn blog begon? Nee. Is het iets waarvan ik denk dat mensen het moeten horen? JA! Dus voordat ik weer in de creatieve posts duik, nu hét cozy seizoen weer is begonnen en het zweet eindelijk weer plaats maakt voor creativiteit, stel ik je deze vraag: Mag jij van jezelf een zacht leven leiden?

Collage van een kaaskop

Wanneer ik bezig ben met het sorteren van mijn knutselmaterialen, gebeurt het regelmatig dat ik iets vind waarvan ik helemaal vergeten was dat ik het had. Combineer dat met het feit dat ik een expert ben in hobby’s rouleren en dan kan dat wel eens tot interessante resultaten leiden. Zo ook deze keer toen ik, na een dag flink lopen scharrelen in mijn benodigdheden, tijdens het tandenpoetsen ineens de gedachte had: “Ik moet een kaaskop collage maken!”

Wie zelf ook wel eens creatief bezig is, herkent misschien wel dat sommige kunstwerken zichzelf maken. Dat was dus ook het geval bij deze collage. Ik wist al dat ik in mijn volgende collage gebruik wou maken van het geel geruite stukje papier met cirkel uitsnede en ik had net een hele lading labels gestempeld waar natuurlijk eentje van gebruikt moest worden. Verder ben ik dol op letters, symbolen en teksten, dus ook daar moest aandacht voor zijn.

Collage van een kaaskop collage, want wat is het eindresultaat zonder details? 🧀

Ik had de kaaskop meneer al samengesteld voordat ik de rest van de materialen bij elkaar had gezocht, maar ik zat mij wel af te vragen hoe het met zijn arm moest. Dat deze perfect op de cirkel uitsnede kon rusten, had ik ook niet verwacht! Alsof het zo moest zijn, zou je wel kunnen zeggen. Al met al is het een mini collage geworden waar ik heel erg blij van word elke keer dat ik er naar kijk. En aangezien ik had gezegd dat ik meer resultaten wou delen..

Tja, echt heel veel meer valt er niet over te vertellen. Het is een collage uit mijn boekje met mini collages die ik langzaam vul aan de hand van een creatief recept. Mocht collage je ook leuk lijken, neem dan zeker ook eens een kijkje in het artikel dat ik eerder schreef over het gebruik van creatieve recepten en geef het zelf eens een slinger. Ik heb mij in ieder geval in tijden niet zo creatief gevoeld als met dit recept dus ik kan het zeker aanraden!