Liefde voor stickers

De laatste tijd maak ik enorm veel gebruik van stickers en heb ik een punt bereikt waarop ik met zekerheid kan zeggen dat ik er fan van ben. Het begon eigenlijk allemaal met mijn persoonlijke 2026 journal. Ik wou graag op een creatieve wijze mijn dagelijks leven vastleggen, maar alles wat ik tot dusver had geprobeerd, was na een paar bladzijden stil komen te liggen. Scrapbooking, art journaling, junk journaling.. Ze hadden allemaal teveel voorbereiding en vooral ook teveel tijd nodig. Of wellicht nog beter gezegd: ze hadden allemaal teveel hersencapaciteit nodig.

Om de druk op mijzelf wat te verlagen, besloot ik om een journal bij te houden waarbij ik alleen gebruik maak van wat (vul)pennen en markers, washi tape, stickers, en hier en daar een foto die er pas ingeplakt gaat worden zodra alle pagina’s volgeschreven zijn. Tot mijn verbazing is dit mijn recept voor succes geworden. Schrijf ik nu dan eindelijk elke dag in mijn journal? Nee, maar dat was ook helemaal niet mijn doel. Mijn doel is gewoon om op een dag het boekje volgeschreven te hebben met herinneringen aan mijn leven en dat ik plezier heb in het maken ervan. En juist dát is waar de magie van de stickers tot leven komt!

Stickers plakken is bizar eenvoudig. Geef een kleuter een vel met stickers en binnen de kortste keren is het velletje leeg. Een kind kan de was doen, kan je wel zeggen!* Niet dat ik ook maar één velletje leeg heb gemaakt hoor, maar ik heb dan ook behoorlijk wat vellen met stickers verzameld in de loop der jaren 🤭 Het meeste werk zit hem in de perfecte sticker zoeken voor het verhaal dat ik aan het schrijven ben en dat maakt stickers in mijn ogen ook zo leuk. Alsof je weer even op de basisschool zit en je een sticker mag uitzoeken voor een goede prestatie, maar dan zonder tijdsdruk – haha!

Wie deze begrijpt, is 100% een millennial!

Nadat ik mij realiseerde hoe fijn het was om met stickers te werken, probeerde ik ze ook uit in mijn mini collages project. Een voorbeeld hiervan is mijn kaaskop collage. Potverdikkie, dat werkte ook al zo goed! De volgende stap was het maken van kaartjes en jazeker.. wederom een groot succes!! Eindelijk heb ik een doel gevonden voor mijn stickers, dat wil zeggen; Eindelijk heb ik ontdekt dat je stickers het beste gewoon kunt gebruiken. Niet verzamelen, niet lang over nadenken, maar gewoon.. plakken! Liefst wel voordat de lijm van de sticker is opgedroogd, uiteraard.

En ja, soms plak je een keer een sticker waarvan je later denkt.. hmm.. misschien was dat toch niet de juiste. Maar weet je wat veel erger is? Jaren later nog stickers vinden die je had bewaard voor een moment dat nooit kwam. Dus bij deze voor alle mensen die als kind al moeite hadden met stickers plakken: je hebt toestemming om je stickers te gebruiken!!


* Niet Nederlandssprekende vrienden: dit is eigenlijk gewoon nog een manier om te benoemen dat stickers plakken écht heel erg eenvoudig is!

Terug naar de vulpen

Menig linkshandige zal niet met veel liefde terugdenken aan het leren schrijven met de vulpen. Vlekken in je werk, vlekken op je hand, met enige pech ook nog vlekken in je mouw.. En dan ben ik nota bene van de generatie die wél met links mocht schrijven, anders kreeg je er nog straf voor ook. Wat een genot was het om over te stappen op een balpen en al die vlekken eindelijk achter je te laten. Geen enkele linkshandige met gezond verstand zou ooit terug willen naar de vulpen, toch?

Mijn eerste vulpen in jaren, de Kaweco Perkeo met F punt in de kleur Iridescent Pearl

Tja, dus.. niet in mijn geval. Maar in mijn verdediging ben ik wel al mijn verstandskiezen al een aantal jaren kwijt, dus misschien verklaart dat wat? Hoe dan ook, ik ben sinds kort weer de trotse eigenaar van een vulpen en ik ben er oprecht heel blij mee! Ja, zélfs als er ondanks mijn pogingen zo netjes mogelijk te schrijven toch weer een klein vlekje ontstaat 😆

Nou moet ik toegeven dat ik ook op de middelbare school gek genoeg was om nog met een vulpen te schrijven, waardoor ik sowieso misschien meer ervaring heb opgedaan in redelijk vlekkeloos schrijven, maar het is echt niet onmogelijk om als linkshandige een vulpen te gebruiken zonder dat er tranen volgen. Het hangt vooral af van hoe je schrijft (onderhands, overhands of vanaf de zijkant) en hoeveel inkt er uit je pen komt. Nou is je manier van schrijven niet het meest makkelijke om te veranderen, maar gelukkig heb je wel meer controle over de pen en de inkt die je gebruikt. Oh, en het papier speelt ook nog een rol!

De belangrijkste tip die ik kreeg van mijn beste vriendin, die net zo’n gekke linkshandige is en inmiddels ook al een flinke poos weer met een vulpen schrijft, is om voor een pen te gaan met een fijne (F) of extra fijne (EF) punt. Ook helpt het om reviews te bekijken van de inkt die je van plan bent om te gebruiken. Doorgaans vermelden mensen hierbij de droogtijd van de inkt, maar ook welk papier ze hebben gebruikt. Want ja, die combinatie kan echt het verschil maken. Maar geen zorgen als de droogtijd wat langer is dan je zou willen of als je ander papier gebruikt waar de inkt niet op is getest. Het is vooral een kwestie van proberen, ervaren en zo nu en dan genoegen nemen met iets minder netjes werk.

Klein stukje bewijs dat ik écht met deze vulpen schrijf

Goed, terug naar mijn nieuwe vulpen want wat gebruik ik dan? Om te beginnen heb ik gekozen voor de Kaweco Perkeo met een fijne punt, een pen die werd aangeraden voor beginners. Ik had al vullingen gekocht van hetzelfde merk, in de kleur Midnight Blue, maar mijn pen werd geleverd met één van Kaweco’s Royal Blue vullingen. Of zoals ik het zelf graag noem: Basisschool Blauw. Sorry not sorry, het is gewoon waar 😂

Ik gebruik mijn pen vooralsnog exclusief in mijn Journal This A5 journal met glad 180 GSM papier. Deze journal is namelijk speciaal gemaakt om goed samen te werken met materialen zoals aquarel, markers en inkt, en heel eerlijk.. ik wil nooit meer een andere. Het is overigens wel een journal met stipjes, zoals je hierboven kunt zien, dus als je liever blanco papier gebruikt dan zal je even verder moeten zoeken. Maar echt.. chef’s kiss! Mijn vulpen glijdt over het papier zoals geen enkele balpen ooit kan evenaren en mijn inkt droogt meer dan snel genoeg. Heel enkel heb ik eens een vlekje en vaak komt dat dan door de puntjes op de i.

Mocht je je nou nog steeds afvragen wat mij bezielt om toch weer met een vulpen te schrijven als linkshandige, dan is het beste antwoord dat ik je kan geven dat ik gewoon graag mijn nieuwsgierigheid volg. In mijn vorige post schreef ik al over het belang van investeren in je creativiteit, en toegeven aan je nieuwsgierigheid is daar ook een belangrijk onderdeel van. Je weet niet altijd van tevoren hoe je iets vindt, totdat je het probeert. Bovendien lieve mensen.. het is gewoon een pen. Zo diep is het niet. Of.. misschien wel? 😉