Zomerkamp voor thuisblijvers

Soms kom je van die ideeën tegen waarvan je meteen al wel weet: ja, dit MOET ik proberen! Vorige week was het voor mij weer zo ver toen ik op YouTube een video tegenkwam met de titel ‘I made my own summer camp at 55 (and its changing everything)‘. Ik ben zelf nog nooit op kamp geweest, tenzij je die verplichte introductiekampen van een paar dagen mee wilt rekenen, maar dat hoeft ook helemaal niet. Deze dame was namelijk ook nog nooit op kamp geweest en wat volgde was een geweldig plan: Maak gewoon je eigen zomerkamp!

Zo gezegd, zo gedaan; Een week lang ben ik bezig geweest met het bedenken van mijn eigen kamp. Eerst was ik van plan om, net als de dame van de video, steeds een andere hobby te benadrukken, maar uiteindelijk besloot ik dat ik liever met één project aan de slag ging. De keuze viel vrijwel direct op het maken van een simpele art journal en daarbij ga ik het proces in vier verschillende thema’s verdelen, namelijk: het maken van de journal, de onderste laag met achtergronden, de middelste laag met focus punten en de top laag waarmee ik alles kan afmaken. Ieder thema duurt 2 weken en aan het einde is er nog een bonus thema van 1 week die bedoelt is voor reflectie en eventuele toevoegingen of aanpassingen.

Maar een kamp is natuurlijk niet compleet zonder een bijpassend handboek dus voordat ik aan mijn eigen zomerkamp kan beginnen, moest ik uiteraard eerst een handboek in elkaar knutselen. Mijn handboek bevat de naam van mijn kamp, het kamp motto, de planning, een aantal lege pagina’s om te schrijven over mijn ervaringen en, niet geheel onbelangrijk, ook ruimte voor mijn verzameling badges! Want zowel werken aan onderdelen van het thema als aan een aantal wekelijks herhalende opdrachten levert natuurlijk een badge op. Net echt!

Bij mijn zomerkamp hoort natuurlijk een zelfgemaakt handboek met slakken sticker

Voilà, het handboek voor de eerste editie van Kamp Slakkengang! Uiteraard had ik ervoor kunnen kiezen om de pagina’s van mijn handboek eerst digitaal te creëren en ze vervolgens gewoon te printen.. maar dat paste naar mijn idee niet echt bij het motto dat ik had gekozen: “Ook al kruipen we naar het einde, we blijven knutselen!” ..

Tja, ik kon met de naam van mijn blog natuurlijk onmogelijk de kans laten liggen om mijn kamp te laten refereren naar slakken. En laten we eerlijk zijn.. slakken zijn de sterren van alles op je eigen tempo doen. Perfect dus voor iemand die haar eigen zomerkamp organiseert om tijdens het thuisblijven, tussen alle dagelijkse werkzaamheden, van te kunnen genieten. Het voelt al bijna als vakantie! 😉

Nog 5 nachtjes slapen en dan gaat Kamp Slakkengang van start 🐌 Hopelijk inspireert dit nog meer thuisblijvers om op een eigen kamp te gaan in huis – Al kan je ook zeker op kamp gaan in Tuinesië of Balkonia als je wel over de zon en de huidige hittegolf kan.. 🫠☀️

Een blikje met woorden

In het kader van de schrijfkunst, en stiekem ook een beetje de expositie van het schrijfcafé waar ik aan mee doe die vanaf nu te zien is in in de bibliotheek in Leek, heb ik vandaag een korte tip voor mensen die willen beginnen met dichten, maar bij wie de woorden niet vanzelf willen komen: Knip jezelf een blikje vol met woorden!

Kies wat oude reclamefolders en / of ander overtollig papier met woorden erop, knip de tekst in verschillende gedeelten uit elkaar (niet alleen maar woord voor woord!), stop alles in een blikje en voilà.. gratis woorden om mee te kunnen dichten! Uiteraard is het aan jou wat je er vervolgens mee doet, maar het idee is dat het makkelijker is om kant en klaar wat woorden te pakken en deze te verwerken dan om zelf iets uit het niets te verzinnen. (Bonuspunten voor recycling 😉)

Van een oude folder naar nieuwe woorden!

Soms kies ik ervoor om de losse woorden / zinsgedeelten op te plakken als een soort collage en dan noem ik het een knipgedicht. Het liefst maak ik er dan ook nog een illustratie bij (een voorbeeld hiervan is te zien tijdens de expositie), maar je kan de nieuwe zinnen die je hebt gemaakt ook opschrijven, of zelfs fotograferen, en de woorden steeds weer opnieuw gebruiken. Dat is het mooie van de woorden bewaren in een blikje.

Voorbeeld van woorden in verschillende stijlen

Wat ook erg leuk is bij het blikje met woorden, is om woorden te verzamelen in verschillende lettertypes, diktes, formaten en kleuren. Soms ontstaat er op deze manier tijdens het dichten nog weer een gedicht binnen je gedicht (ook hiervan is een voorbeeld te zien tijdens de expositie!) en krijg je dus twee gedichten voor de moeite van één. Maar je kan de verschillen natuurlijk ook gebruiken om juist op sommige woorden meer nadruk te leggen. Of misschien maak je wel een gedicht met woorden van klein naar groot, of andersom, misschien zelfs in een regenboog patroon.. Ongetwijfeld zijn er nog wel meer ideeën, maar laat je creativiteit er op los is wat ik wil zeggen. Inspiratie hoeft echt niet altijd van buitenaf te komen. Luister naar jezelf.

Heb je veel woorden in je blikje zitten, dan zou je nog kunnen overwegen om er een pincet bij te gebruiken zodat je ze wat makkelijker uit het blikje kan krijgen. Dat kwartje viel bij mij ook pas nadat ik een van de andere deelnemers van het schrijfcafé dit zag doen bij een ander kunstwerk van de expositie. Leuk hoe we zo elkaar steeds weer kunnen inspireren, toch?

Mijn eerste expositie met het schrijfcafé

Wie mijn blog eerder al eens heeft gevonden en gelezen, herinnert zich misschien dat ik begin dit jaar naar een workshop dichten ben geweest. Ik vond dit zo inspirerend dat ik mij meteen heb aangemeld voor het schrijfcafé de maand erna en sindsdien ben ik trouw bij elke maandelijkse sessie te vinden geweest. Wat begon als een uitdaging voor mijzelf om iets buiten mijn comfortzone te gaan doen, werd voor mij al gauw iets waar ik juist comfort in vond. En toen er vervolgens een paar maanden later werd gevraagd of we interesse hadden om een expositie op te zetten, was ik dus ook meteen super enthousiast!

De komende 2 weken zijn er in de bibliotheek van Leek, in de ruimte die wij gebruiken voor het schrijfcafé, diverse werken te zien van verschillende deelnemers van het schrijfcafé. Schrijfkunst (aan de Muur), een veelzijdige ode aan taal en kunst, is een verzameling van dingen waar wij als schrijvers trots op zijn. Soms zijn dit volledige werken, maar soms zijn het ook delen van ons werk. Alles is vertaald naar muurkunst en echt.. ik heb mij in tijden niet zo in mijn element gevoeld! Wat geweldig om samen met al deze leuke en getalenteerde schrijvers deze expositie te maken waarbij men kan zien wat wij zoal doen in het schrijfcafé.

Een klein voorproefje met onder andere gezamenlijk geschreven werken

Uiteraard ga ik niet alle werken die tijdens de expositie te zien zijn hier delen, daarvoor zal je de expositie moeten bezoeken, maar hierboven kan je alvast een klein voorproefje zien. En een kleine tip: kijk niet alleen naar de muren, maar ook even naar de zuilen en de vitrine! Zelfs het concept van een muur is tenslotte open voor artistieke interpretaties.. 😉

Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik mee doe aan een expositie, iets wat ik altijd al heb willen doen, maar ik had nooit verwacht dat het met schrijfkunst zou zijn. Jarenlang dacht ik dat ik vooral van de visuele kunst was (zo wou ik als kind tekenaar worden en later als tiener was ik overtuigd dat ik fotograaf zou worden), alleen heb ik kennelijk toch een enorme voorliefde voor alles wat met taal te maken heeft. En heel eerlijk, nu ik terug kijk op het verleden? Dan is die voorliefde er ook altijd al geweest. Grappig hoe het leven lopen kan!

De schrijfkunst expositie is te zien vanaf maandag 15 juli 2026 tot en met vrijdag 3 juli 2026. Heb je de expositie gezien en wil je er wat over kwijt? Laat gerust even een reactie hieronder achter. Of zet je gedachten in het boekje in de expositie ruimte! Vinden we hartstikke leuk 😄

Het duurt zolang het duurt

Sinds afgelopen zaterdagochtend zit er een uitspraak in mijn hoofd waarvan ik niet weet hoe die er is gekomen. Ik zat na te denken over de verschillende projecten die in mijn kast liggen te verstoffen en ineens dacht ik “het duurt zolang het duurt.” Zo’n uitspraak waarvan je denkt.. dat moet ik ergens eerder hebben gelezen of gehoord, toch? Alleen leverde mijn zoektocht niet echt resultaat op. Ja, de AI van Google bemoeide zich er even mee alsof het dacht dat ik er een gesprek mee wou voeren (nee, danku!).. maar daar bleef het bij. Vreemd.

En dus loop ik nu al dagen rond met een uitspraak waarvan ik denk.. ja, dit is het gewoon! Als een nieuw levensmotto dat plots uit de lucht is komen vallen. Tot mijn grote verbazing werkt het verrassend goed dat deze woorden zich blijven herhalen. Zo haalde ik aan het eind van de maand mei tijdens een gezellig middagje bijkletsen met vriendin C. eindelijk een pot witte gesso, alleen had ik daarna moeite om de moed te vinden om die pot te openen. Nee, echt, geen grapje. Het is een pot van 1 liter, die ik nota bene eerst ook nog eens was vergeten mee te nemen na het afrekenen, en hij was afgedekt met van die folie zonder een lipje dus ik zag alles er al onder zitten voordat ik ook maar een poging had gedaan hem te openen.. Afijn, hierdoor kon ik alsnog niet verder met mijn schetsboek en dat leverde natuurlijk weer de nodige druk op totdat ik ineens weer dacht: Nee, het duurt zolang het duurt!

Spoel vooruit naar halverwege deze week waar ik wat body doubling had tijdens een online craft date met mijn beste vriendin en POEF! Daar was de moed dan eindelijk. De deksel ging verbazingwekkend makkelijk van de pot en eindelijk, ein-de-lijk, kon ik verdergaan. Maar plot twist.. het schetsboek dat ik mijn hoofd had? Die bleef links liggen voor een ander schetsboek dat nog langer niet gebruikt was. Tja mensen, het duurt zolang het duurt..